| پرسه غریب |
![]() |
![]() |
|
لفظ يلدا گرچه سرياني است
شب مهر آفرين ايراني است
یلدا و جشنهایی که در این شب برگزار میشود، یک سنت باستانی است و پیروان میتراییسم آن را از هزاران سال پیش در ایران برگزار میکردهاند. در این باور یلدا روز تولد خورشید و بعدها تولد میترا یا مهر است. در زمان ابوریحان بیرونی به دی ماه، «خور ماه» (خورشید ماه) نیز میگفتند که نخستین روز آن خرم روز نام داشت و ماهی بود که آیینهای بسیاری در آن برگزار میشد. از آن جا که خرم روز، نخستین روز دی ماه، بلندترین شب سال را پشت سر دارد پیوند آن با خورشید معنایی ژرف مییابد. از پس بلندترین شب سال که یلدا نامیده میشود خورشید از نو زاده میشود و طبیعت دوباره آهنگ زندگی ساز میکند و خرمی جهان را فرا میگیرد
..... يلدا نام فرشته اي است بالا بلند با تن پوشي از شب و دامني از ستاره يلدا نرم نرمك با مهر آمده بود با اولين شب زمستان آمده و هر شب رداي سياهش را قدري بيشتر بر سر آسمان مي كشد تا آدم ها زير گنبد كبود آرامتر بخوابند. يلدا هر شب بر بام آسمان و در حياط خلوت خدا راه مي رفت و لا به لاي خواب هاي زمين لالايي اش را زمزمه ميكرد. گيسوانش در باد مي وزيد و شب به بوي او آغشته ميشد. يلدا شبي از خدا پاره اي آتش قرض گرفت. آتش كه مي داني همان عشق است. يلدا آتش را در دلش پنهان كرد تا شيطان آن را ندزد. آتش در وجود يلدا بارور شد. فرشته ها به هم گفتند: " يلدا آبستن است آبستن خورشيد و هر شب قطره قطره خونش را به خورشيد مي بخشد و شبي كه آخرين قطره را ببخشد ديگر زنده نخواهد ماند. فرشته ها گفتند فردا كه خورشيد به دنيا بيايد يلدا خواهد مرد." يلدا هميشه همين كار را ميكند... مي ميرد و به دنيا مي آورد يلدا آفرينش را تكرار مي كند...... راستي فردا كه خورشيد را ديدي به ياد بياور كه او دختر يلداست و يلدا نام همان فرشته اي اشت كه روزي از خدا پاره هاي آتش قرض گرفت.... از ناشناس يلداتان لبريز از شادي
+
..... شنبه سی ام آذر 1387 .... 10:30 پرسه اي از رضا
|
|

